Wielka Sobota to dzień szczególnego oczekiwania, dzień spoczynku i refleksji. Jezus umarł, lecz jeszcze nie zmartwychwstał. Dzień ciszy i zadumy. Wielka Sobota jest potrzebna. Bez niej nie można dobrze pojąć tego, co się wydarzyło w Wielki Piątek. Bez niej nie sposób właściwie przeżyć tego, co się wydarzyło „trzeciego dnia”. Ten „dzień wyciszenia”, „dzień żałoby”, jest dniem cierpliwości, dniem umacniania wiary.
[ngg_images source=”albums” container_ids=”29″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_compact_album” gallery_display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” galleries_per_page=”0″ enable_breadcrumbs=”1″ template=”/home/rodzina/domains/rodzina.lublin.pl/public_html/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/album-compact.php” enable_descriptions=”0″ override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”0″ order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]
Panie Jezu Chryste, w ciemności śmierci stałeś się światłem, w otchłani największej samotności zamieszkała teraz na zawsze kojąca moc Twej miłości, w Twoim ukryciu możemy śpiewać „Alleluja!” ocalonych. Daj nam pokorną prostotę wiary, która nie daje wprowadzić się w błąd, kiedy Ty wołasz nas w godzinach ciemności i opuszczenia, kiedy wszystko staje się niepewne; w czasie kiedy Twoja sprawa zdaje się przegrywać w śmiertelnej walce daj nam wystarczająco dużo światła, żebyśmy Ciebie nie stracili; tyle światła, żebyśmy mogli stać się światłem dla innych, którzy go jeszcze więcej potrzebują. Niech tajemnica Twej wielkanocnej radości jak zorza poranna rozjaśnia nasze dni. Spraw, żebyśmy w tej Wielkiej Sobocie historii byli ludźmi prawdziwie paschalnymi. Spraw, żebyśmy w jasnych i ciemnych dniach tego czasu radośnie zdążali do Twej przyszłej chwały.
